Hieronder volgt een chronologisch overzicht van alle bijzondere (ere)burgers die Pixelburg rijk is. Ondanks het feit dat deze lijst met grote zorgvuldigheid is samengesteld door de Afdeling Burgerzaken kunnen hier geen rechten aan worden ontleend.diepen. Klik op de foto's naast iedere burger voor een vergroting.

U kunt ook kiezen om burgers te tonen uit specifieke jaren, of een willekeurige bewoner op te diepen. Klik op de foto's naast iedere burger voor een vergroting.

Kalderus Postupris

Kalderus poseert voor zijn tekening van zijn creatie: de Moeflonslang.

Kalderus Postupris

(1921)

Een levendige fantasie is onontbeerlijk voor een kinderboekenschrijver en illustrator. Gelukkig ontbreekt het Kalderus Postupris in het geheel niet aan een levendige geest. Het is om die reden dat de auteur geliefd is bij jong en oud. Zijn karakteristieke illustraties zijn bekend bij tenminste drie generaties lezers en gezien de tomeloze productie van Postupris zullen heel wat meer kinderen gaan genieten van zijn pennenvruchten.

De verhalen van Postupris zijn al even kleurrijk als zijn illustraties. Zijn derde prentenboek De Moeflonslang staat al tientallen jaren in de en is meermalen bekroond met een Gouden Ballpoint (de hoogste literaire onderscheiding in Pixelburg). Dit verhaal, over een dappere moeflon die verliefd raakt op een boa constrictor en uiteindelijk door toverij samensmelt tot een fabeldier dat half slang en half schaap is, spreekt zeer tot de verbeelding van kinderen.

De serie detectiveverhalen over een eenhoorn met een gebitsprobleem vindt ook in het buitenland gretig aftrek en inmiddels is men begonnen aan de productie van een animatieserie over de diepzee avonturen van Necronegademus de Navrant Nederige Narwal.

Bets Klets

Bets in betere tijden, op een tafel

Bets Klets

(1920)

Tweevoudig miss pek-en-eendenveren-op-de-bolderkar Bets bracht in betere tijden het hoofd van vele mannen op hol.

Pastoor Z.H.G.M.I.P.T.S.B. Mikkels was dan ook verheugd te horen dat Bets tijdens een fotosessie voor de befaamde 'Garage De Gerodeerde Soupape Kalender 1946' van een tafel was gevallen en beide grote tenen had gebroken. Sindsdien kan Bets zich alleen nog maar zijwaarts voortbewegen en is zij door haar fysieke anomaliteit noodgedwongen werkzaam als barvrouw in Café de Koploper.

De vele goulash snacks en liters abdij bier hebben haar geen goed gedaan en inmiddels staat Bets beter bekend als Bets Kroket.

Groof Bittebaart

Laat u niet in de luren leggen, op deze geposeerde foto houdt Groof een kwast bij een poster.

Groof Bittebaart

(1920)

Groof is artiest! Als schilder is hij eigenlijk alleen bekend in Pixelburg, als criticaster van alles wat modern lijkt te zijn is hij veel bekender.

Zijn afschuw voor moderne schilderkunst is tomeloos. Kladderaars zijn het! Groof is nog maar net de schokgolf van het impressionisme en expressionisme te boven en moet nog ontdekken dat er inmiddels ook dingen als surrealisme en abstract-expressionisme bestaan om zich druk over te maken.

Regelmatig zijn er discussie avonden in het lokale kunstencentrum waar Groof regelmatig zijn mond roert. Met argumenten als: "Dat kan mijn neefje van zes ook!" discussieert hij menigeen onder het tafel.

Als kunstenaar is Groof net iets minder slecht dan Betsy van Jeneveren. Hij heeft een semi-failliete galeriehouder die zijn werk sporadisch verkoopt als isolatiemateriaal voor nieuwbouwhuizen. Groof denkt daarom dat hij erg succesvol is. Zijn stijl valt te typeren als "kinderlijk primitivisme". Eigenlijk zou hij willen dat hij kon schilderen als de oude meesters van weleer - Vermeer, Rembrandt - maar uiteindelijk eindigt zijn werk weer in het niveau van een kindertekening. Dat kan mijn neefje van zes ook.

Op Betsy van Jeneveren, een van de weinige andere kunstenaars in Pixelburg, is Groof stiekem verliefd, zo weet Sjaantje Mollenvangers ons te vertellen. Betsy heeft echter een buitenechtelijke relatie met de architect Van Eck en is niet voornemens de avances van Groof te beantwoorden.
Al zou ze geen relatie hebben met wie dan ook, dan zou het ondenkbaar zijn dat Groof het geluk zou hebben zijn Betsy in de armen te sluiten, aangezien Groof helaas aartslelijk is. Menig werk van Groof bevat dan ook subtiele verwijzingen naar zijn Betsy, zoals jeneverflessen of vaag bekende architectonische hoogstandjes die in brand staan.

Henkie Hotserwold

De foto toont, in zeldzaam vogel perspectief, een opstootje tussen Archibald en Henkie, welke verkleed als duif paneer-korrels komt 'pikken'

Henkie Hotserwold

(1920)

Henkie heeft geen vaste woon of verblijfplaats en kan dan ook wel 'dak of thuisloze' genoemd worden. Henkie is in de zomermaanden vooral te vinden in de bossen van Voxelsteyn alwaar hij ieder jaar weer een groot nest bouwt.

In de koude, donkere wintermaanden reist Henkie naar de dorpen om te foerageren. Henkie heeft het predikaat 'gek' gekregen van de vaste bewoners, wellicht dat zijn voorkomen daaraan bijdraagt. Verkleed als duif probeert hij vaak bij Snackloket De Geglazuurde Dakpan een 'graantje' mee te pikken van de restanten oude paneer-korrels welke Archibald aan het einde van de dag op de stoep strooit. ( voor de vogeltjes ) Archibald is van mening dat de enorme duif klandizie wegjaagt en er ontstaan dan ook regelmatig woordenwisselingen en opstootjes tussen beide heren. Daar waar het gemeentegrond betreft ( de stoep ) blijft deze zaak dan ook waarschijnlijk onbeslist.

Harry Pittoors

Harry Pittoors (midden) onderzoekt een nieuw model van HP Electronics. Twee geheimzinnige figuren kijken mee toe.

Harry Pittoors

(1920)

In de jaren 70 is Pixelburg volop in de ban van de Koude Oorlog (al denken sommige burgers dat deze vooral tegen Bitvoort gericht is).

Harry Pittoors weet echter goed dat het Rode Gevaar de echte vijand is. In 1973 opende hij dan ook zijn fabriek: HP Electronics. Volgens Pittoors werden in deze fabriek hoogst moderne apparatuur gemaakt die in de nieuwste computers kon geïntegreerd worden. Toch hadden alle onderdelen een merkwaardige vorm: langwerpig, aërodynamisch en met vleugels.

's Nachts worden ook regelmatig vrachtwagens gevuld met buskruit waargenomen aan de poorten van de fabriek die hun explosieve goedje komen leveren. Ook zou luitenant-kolonel Janszoon Omker Huygens een goede vriend zijn van Pittoors. Bij navraag ontkent een woordvoerder van HP Electronics echter elke betrokkenheid met oorlogswapens. De vorm zou louter gaan om een marketingslogan: 'De onderdelen van HP Electronics slaan in als een bom!'

Annabelle Versteegen

Bets Versteegen en haar buurman Willem Neuteboom, voor hun huis in Zuidervaart

Annabelle Versteegen

(1920)

Annabelle 'Bets' Versteegen is de buurvrouw van de illustere figuur <a href="http://pixelburg.nl/index.php?mode=burgerzaken&burger=willemneuteboom">Willem Neuteboom</a>. Ze had lang de kost verdiend als werkster, maar kreeg op latere leeftijd een bijstandsuitkering. Het toeval bracht Neuteboom en Versteegen tesamen in 1969 toen ze buren werden van elkaar in Pixelburg Zuid. Bets begon toen te zorgen voor haar oude buurman die in het kleine huisje naast haar woonde. Ze zag dat de sociale werksters hun werk niet goed deden, en ze stelde voor om hen wat te helpen. Al snel kwamen de sociale werksters helemaal niet meer naar Neuteboom en nam zij de facto zijn zorg over. In 1983 werd beslist om de huizen van Neuteboom en Versteegen in Pixelburg Zuid te restaureren. Eerst wilde het gemeentebestuur hun huizen afbreken, maar in de jaren '70 kwam restauratie van oude huizen weer helemaal op de politieke agenda onder druk van belangrijke aannemersbedrijven. De huizen van Neuteboom en Versteegen werden overgedragen aan de Stichting tot Exploitatie van Bejaarden(centra). Door de restauratie van de huisjes moesten de bewoners tijdelijk naar nieuwe huizen verkassen. De nieuwe woningen in Zuidervaart waren veel groter en boven veel comfort, maar waren ook heel wat duurder. Neuteboom en Verstegen vonden de huur al van in het begin veel te duur en begrepen de subsidiesystemen niet. Neuteboom kwam beneden in een rolstoelwoning te wonen, met Versteegen boven hem. Uiteindelijk trekt Bets in bij Neuteboom. Zij vindt de woningen veel te groot voor iemand alleen, en om kosten te sparen heeft ze het water en energie bij zichzelf laten afsluiten. Zij wil ook het liefst haar huur opzeggen, maar daardoor zou de huursubsidie omlaag gaan en zouden zij als samenwonenden minder pensioen krijgen dan als twee zelfstandigen. Zowel Bets en Neuteboom zijn toch blij met de situatie zoals ze is. Ook al hadden ze liever in hun oude huisjes blijven wonen, de situatie bevalt hen prima. Bets wast en scheert Neuteboom en zorgt voor zijn eten. Iedere dag rolt ze hem in zijn stoel naar de Pixeldijk om naar de voorbijvarende boten te kijken of naar de R21 snelweg om de vrachtwagens voorbij te zien rijden.
Peer (Peerjan) Okelebeerszoon

Peerjan bekijkt de jaarcijfers

Peer (Peerjan) Okelebeerszoon

(1919)

Het heeft de Raad van de Gemeente Pixelburg behaagd het Ereburgerschap te verlenen aan Peer (Peerjan) Okelebeerszoon.

Peer (Peerjan) Okelebeerszoon is een succesvolle telg uit het Okelebeerszoon geslacht. Waar zijn neef, Deodatjan, zijn dagen slijt als eenzame ICT medewerker in de bibliotheek, drukt Peerjan de sterren van de hemel.

Als een ware mediamagnaat, een ware Howard Hughes zo u wilt, is Peerjan verantwoordelijk voor het produceren van zo'n beetje al het drukwerk in Pixelburg. Belangrijke projecten zijn de Pixelburger Courant en het drukken van de Pixelburgse Ponden voor de bank.

Peer houdt er enkele merkwaardige hobby's op na zoals het verzamelen van kleurpotloden-slijpsel en natekenen van papierproppen. 'Een papierprop heeft een onnavolgbare structuur en compositie, het bevat een complexiteit welke men louter terug vind op het fijnste micro niveau'.

Peerjans' 856 pagina's tellende uitgave met visuele beschouwingen van papierproppen ( uitgebracht in eigen beheer ) is dan ook een exclusieve curiositeit.

Hendrik Malheur

Hendrik Malheur (rechts) verblijdt twee klanten.

Hendrik Malheur

(1919)

Resoleur staat bekend om zijn hippe, vrijetijdse karakter waar menig Pixelburger graag zijn vrije zaterdag doorbrengt om de laatste nieuwe klerenmode te bekijken.

In Resoleur gaat het echter niet alleen om zien, maar ook om gezien te worden. De perfecte plaats hiervoor is op het terras van Paviljoen Malheur. Hendrik Malheur zag al snel een kans toen hij de Resoleurse Zanderij een bezoekje bracht. Het was een komen en gaan van Pixelburgers die een verfrissende duik kwamen nemen in de Zanderij, maar er waren ook veel burgers die eerder kwamen voor de gaanderij van Resoleur, gelegen in het centrum. Deze wilden ook een ijsje en een verfrissing, maar ze moesten hiervoor helemaal terug naar de Zanderij en dat was niet gemakkelijk. Nu kunnen de Pixelburgers, na een woeste shopping namiddag, heerlijk gaan relaxen bij het Paviljoen Malheur.

Tomas Dekker

Tomas moet weer even diep nadenken over een boeiend artikel dat hij net gelezen heeft in de Pixelburger Courant

Tomas Dekker

(1918)

Tomas Dekker is een beetje een grijs figuur. Hij leeft al zijn hele leven in Pixelburg (opgegroeid onder de Grote Kerk maar nu wonend in Pixelburg Zuid), heeft school gelopen in het Drs. Ir. Ing. Leo de Jongh College en werkt nu bij Dwergenboom afsluitbakken.

Toch heeft Tomas iets dat hem uniek maakt: hij was de eerste abonnee van de Pixelburger Courant, opgericht in januari 1951. Hij had op de schoolbanken gezeten samen met Peer Oekelebeerszoon (ze hadden nog veel kattekwaad samen uitgericht, zoals het bekladden van de poort van het toenmalige 'Scholengemeenschap Het Wielrenrijwiel', zoals het college toen nog heette), en toen hij aan Tomas vroeg om zijn nieuwe project te steunen, kon Tomas alleen antwoorden met 'Nou ja, het lijkt me wel handig om de aardappelen op te schillen'.

Na een paar edities leest Tomas echter met grote aandacht alle boeiende artikels. Vooral de advertenties vindt hij fascinerend en hij probeert steevast alle zaken uit waarvoor reclame gemaakt wordt. Hij heeft resoluut de televisie afgezworen en ware het niet voor zijn vrouw Olga, hij had het ding al lang het raam uit gezwierd.

Jacques Kortenaer

Jacques in opperste concentratie tijdens een van zijn recordpogingen, totale controle tijdens het lezen van de weerrubriek.

  • Jacques Kortenaer

Jacques Kortenaer

(1918)

Jacques is rijk. En hoe hij zijn fortuin heeft vergaard? Welnu, Jacques kan iets wat niemand anders kan: de Pixelburger Courant lezen onderwijl hij in zijn Limoën DS over de provinciale weg suist.

Zijn record staat op een afstand van 87 kilometer en 6 couranten in één onafgebroken rit. Deze recordpogingen trekken veel media aandacht en natuurlijk sponsoren waardoor Jacques niet bepaald op zwart zaad zit. Hoofdsponsor Glocker Avionics heeft dan ook weer voor een vet sponsor contract getekend, de eis is dan wel dat Jacques hetzelfde trucje herhaalt, 87 kilometer en 6 couranten in één onafgebroken rit, maar dan achteruit.

Hannie Tasselebas

Hannie Tasselebas en haar bril.

Hannie Tasselebas

(1917)

Hannie Tasselebas is de uitbater van De Zilte Dropveter, een begrip in Pixelburg waar het op snoep aankomt.

Mevrouw Tasselebas is ook zeer actief in de lokale politiek en vooral als lijsttrekker van de liberale partij "Pixelburg Vooruit Met De Geit!". Deze partij is sterk voor agressieve uitbreiding van Pixelburg naar het zuiden en het oosten en tegen de "groenlobby van de linkse milieurakkers" zoals Hannie de "Partij voor de Egels" wel eens gekscherend noemt.

Haar partij heeft een groots plan klaar voor de kap van duizenden bomen en de asfaltering van vele hectaren natuurgebied. Gek genoeg stond Hannie vooraan in de rij om te protesteren tegen de aanleg van de provinciale weg vanuit het centrum van Pixelburg. Haar reden: "Ik ben dan wel voor asfalt, maar niet in mijn voortuin."

Anita Van Gaveren

Anita met sigaret kuist haar bril

Anita Van Gaveren

(1916)

Over Anita Van Gaveren kan veel gezegd worden, ook al lijken deze zaken soms tegenstrijdig: progressief, koekenbakkend, vacuüm zuigend, religieus en koket.

Als secretaresse van Balthazar Scholvis is ze één van de eerste vrouwen met een hogere functie binnen het Pixelburgse bedrijfsleven en aldus een voorbeeld voor vele medeburgerinnen.

Toch gaat ze iedere week naar de mis van Pastoor Mikkels en bakt ze koekjes voor hem. Dit doet ze echter vooral om hem te overtuigen om eens naar haar wekelijkse vacuümbijeenkomsten te komen. Op deze bijeenkomsten testen Anita en andere geïnteresseerden de zuigkracht van de uitvinding van Pjotr Denbatseki. Zo is Anita er oa. al in geslaagd omhoog te zuigen: een tandem, een geglazuurde klinker en Pauke Pik. Dankzij haar kokette uiterlijk is Anita ook een bekende verschijning in de straten van Pixelburg.

Desiree Overstee

Desiree Overstee (links) bekijkt minzaam het werk van een cursist: een gehaakte 3D hond.

Desiree Overstee

(1916)

De handwerkgodin van Bitvoort geeft met haar volksvlijtvereniging "Macramé met Desiree" diverse handwerkcursussen voor vrouwen en meisjes.

Er bestaat enige haat en nijd tussen Erik van Eriks Wolfabriek en Desiree. Voor hoogwaardige wol is ze namelijk aangewezen op de diensten van de wolfabriek in Pixelburg. Nu wil het feit dat Desiree nogal slecht met mensen buiten Pixelburg om kan gaan, een eigenschap waar wel meer Bitvoorters last van hebben.
Daarnaast is ze vrij jaloers op de verdiensten van Erik, die met zijn wollen collectie zeer beroemd is. Zelf wil ze ook beroemd worden met het gepunnikte versie van de Bitvoortse Basiliek, of wat te denken van haar geheel gekantkloste interieur?

Archibald Sjek, van Snacklocket De Geglazuurde Dakpan, heeft haar ooit eens gevraagd om een wandtapijt van hem te breien met Archibald, getooid met een aureool, in een regen van friet, terwijl hij poedelnaakt baadt in een kuip mayonaise. Tot op heden heeft ze die opdracht steeds afgeslagen en maakt ze vieze gezichten naar Archibald als de goede man weer schaamteloos naar haar lonkt vanachter zijn toonbank.

J&uuml;rgen Strijbos

Jürgen Strijbos laat zijn magie weergalmen over Pixelburg

J&uuml;rgen Strijbos

(1916)

De audiopionier Jürgen Strijbos vormt integraal deel uit van het muzieklandschap rond Pixelburg. Waar Rico meer de volkse tour opgaat, heeft Strijbos resoluut gekozen voor de meer avant gardistische, elektronische, contemporaine, postmoderne stijl. Met behulp van geluiden uit het dagelijkse leven die hij op geniale wijze combineert, hercombineert, mixt en restyled vormt hij enorm opgewekte deuntjes die onmogelijk meezingbaar zijn.

Toch zijn zijn audio experimenten, die geregeld langer dan twintig minuten duren, regelmatig te horen op radio 97.5 Uit Ons Dak. Ronny Vermeiren is grote fan van zijn futuristische klanken. Volgens Vermeiren doen ze hem denken aan zijn jeugd, toen de Krups artilleriekanonnen op ritmische wijze zijn straat aan het bombarderen waren.

Deze waardevolle toevoeging aan Pixelburg plaatst onze machtige stad stevig op de muzikale kaart.

Maurice Vercauteren

Maurice Vercauteren plaatst een net herstelde Bliktrommel Bendix wasmachine terug op zijn plaats - hij beseft nog niet dat deze daar helemaal niet past

Maurice Vercauteren

(1915)

Bijna onmiddellijk na de opening van de wasmachinefabriek Den Bliktrommel Bendix opende Maurice Vercauteren zijn reparatiecentrum voor wasmachines in het midden van de nieuwe wijk Pixelburg Zuid.

Al snel stonden er lange rijen ontevreden klanten bij hem aan de deur om hun wasmachines te maken. Ze kloegen dat hun wasmachines van slechte kwaliteit waren en dat de machines er veel te lang over deden om één lading proper te maken (16 uur gemiddeld).

Maurice was hier allemaal heel begrijpend over maar kon niet anders dan hun wasmachines maken voor het gebruikelijke uurtarief van 2,5 pixelpond per uur. Het feit dat Maurice Vercauteren dezelfde achternaam heeft als de directeur van Den Bliktrommel Bendix is een groot toeval.